Με το που είδατε τον τίτλο του άρθρου, όλοι, σίγουρα θα αναρωτηθήκατε. Μα καλά, ποιός είναι αυτός ο Αντώνης για τον οποίο γίνεται λόγος; Ποιά είναι τα επιτεύγματα του; Σε ποιό άθλημα διακρίνεται;

Το σημερινό άρθρο, φίλες και φίλοι, δεν είναι αφιερωμένο σε κανένα Messi και σε κανένα Ronaldo, σε κανένα Murinio και σε κανένα Sir Alex, σε καμιά κερκίδα και σε κανένα ποδοσφαιρικό γήπεδο ή ομάδα. Το σημερινό άρθρο είναι αφιερωμένο στον άνθρωπο της συνοικίας, τον άνθρωπο της κάθημερινότητας, της γειτονιάς, που βλέπει τον αθλητισμό ως σπορ, ως διέξοδο από τα καθημερινά προβλήματα, ως μια υγιεινή απασχόληση. Στον κάθε αθλητή, που δεν βάζει τα χρήματα πάνω από τον αθλητισμό, αλλά τηρεί ευλαβικά το “ευ αγωνίζεσθαι“.

Τέτοιος αθλητής και τέτοιος άνθρωπος είναι και ο Αντώνης...

Αισθάνομαι πολύ τυχερός σαν άνθρωπος να γνωρίζω τον Αντώνη και ταυτόχρονα πολύ μικρός για να τον περιγράψω. Θα το επιχειρήσω όμως, με κάθε μετριοφρωσύνη, αναλογιζόμενος ότι το παράδειγμα του Αντώνη, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει φάρο για κάθε νέο αθλητή, ο οποίος ονειρεύεται μια μέρα να κατακτήσει τον Όλυμπο.

Ξεκίνησε δειλά-δειλά την ενασχόληση με τον αθλητισμό από τα τρυφερά, παιδικά του χρόνια. Ασχολήθηκε στο Δημοτικό με το στίβο, καταπίνωντας το ένα μαθητικό ρεκόρ μετά το άλλο. Οι μοναδικές του επιδόσεις στα 100 μέτρα, του έδωσαν το προσωνύμιο “Επιτάφιος“. Συμμετείχε ανελλιπώς σε όλες τις μεγάλες μαθητικές διοργανώσεις, με αποκορύφωμα τους Πανλευκωσιάτικους Μαθητικούς Αγώνες Στίβου, που διεξήχθησαν το 1993 στο Μακάρειο. Δυστυχώς η σήψη και η διαφθορά στον κυπριακό στίβο, δεν άφησαν ανεπηρέαστο και τον Αντώνη, που νωρίς κατάλαβε ότι έπρεπε να κρεμάσει τα spikes.

Η αγάπη του για τον αθλητισμό τον οδήγησε στα σαλώνια του κυπριακού ποδοσφαίρου. Σε μια από τις καλύτερες Ακαδημίες παγκύπρια, τις Ακαδημίες της ΠΑΕΕΚ Κερύνειας, ο Αντώνης μεγαλούργησε, προσφέροντας σκηνές απείρου κάλλους, στους λίγους τυχερούς που παρακολουθούσαν τους αγώνες U14, του προσφυγικού σωματείου της Κερύνειας. Γνωστός κέρβερος ο Αντώνης, έδενε ολόκληρη την αμυντική γραμμή, ενώ τόνοι μελάνι χύνονταν στις αθλητικές εφημερίδες για το νεαρό βλαστάρι, που τιμούσε ολόκληρη την επαρχία της κατεχόμενης πόλης. Με αυτά και με αυτά, οδηγούμαστε σε ένα ηλιόλουστο πρωινό του Οκτώβρη. Ήταν, θυμάμαι σαν όνειρο, η μέρα που η ΠΑΕΕΚ αναμετρόταν με την Ανόρθωση, κλιμάκιο Λευκωσίας. Προπονητής της ΠΑΕΕΚ, ήταν ο γνωστός για την δράση του στις μικρές κατηγορίες της ΚΟΠ, Νίκος Καραπάνος. 15 λεπτά πριν την έναρξη, shock στα αποδυτήρια. Χασιμιός ο πορτάρης! Μια νεκρική ανατριχίλα διαπέρασε τα παιδικά, ποδοσφαιρικά κορμία... Νεκρική σιγή μέχρι που μια αθώα φωνή, σπάζοντας την σιωπή, ψελλίζει, “Παίζω εγώ πορτάρης!“. Ήταν η φωνή του Αντώνη... Το αποτέλεσμα δεν έχει σημασία (0-5 με τον Αντώνη να πραγματοποιεί άθλια εμφάνιση). Σημασία έχει ότι για τον Αντώνη, ανοιγόταν ένας νέος δρόμος ανέλιξης. Ο δρόμος αυτός περνούσε κάτω από τα γκολ ποστ.

Η ΠΑΕΕΚ, όπως απέδειξε η ιστορία, ήταν πολύ μικρή για να ανιχνεύσει, για να συνειδητοποιήσει το ταλέντο του φύλακα άγγελου Αντώνη. Έπρεπε να περάσουν χρόνια δίσεκτα, μέχρι η ομάδα Futsal του Μορφωτικού της Έγκωμης, να εντάξει στο δυναμικό της, τον έφηβο πλέον Αντώνη. Μπήκε στην ομάδα πολύ υποσχόμενος, δείχνοντας από νωρίς τις προθέσεις του να βοηθήσει το ιστορικό σωματείο της Έγκωμης να βρει το δρόμο προς την 1η κατηγορία. Δυστυχώς, ένα “μαύρο“ θα το χαρακτήριζα φιλικό, μια αποφράδα μέρα για το κυπριακό futsal, έφερε τον Αντώνη αντιμέτωπο με την νέα ανερχόμενη δύναμη του κυπριακού mini football, την Ομόνοια Λευκωσίας. Και επειδή ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη, ο Αντώνης δεν στάθηκε ικανός να ανακόψει τις ορδές επιθέσεων της Ομόνοιας, που ποδοσφαιρικώς ασελγούσαν στο εκκολαπτόμενο ποδοσφαιρικό κορμί του Αντώνη.

Μετά από ένα αποτυχημένο πέρασμα από τα τραπέζια poker της Betfair, μετά από ένα κακό τρίμηνα προσπαθώντας να λύσει τον γόρδιο δεσμό των αθλητικώς στοιχημάτων, όπως προσφέρονται από τη Bwin, ύστερα από όλες αυτές τις απογοητεύσεις, εκεί που όλοι περίμεναν τον Αντώνη να τα βάλει κάτω, να δώσει τόπο στην οργή, να υποκύψει και να αποσυρθεί από την αθλητική ζωή του τόπου, έσκασε η βόμβα! Ο Αντώνης φορεί την πετοσφαιρική φανέλα του Προμηθέα Ανθουπόλεως! Στην αρχή όλοι το πήραν ως αστείο, ήχησε κωμικά στα αυτιά μας. Και όμως, ο Αντώνης, πετοσφαιριστής πλέον, απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του coach Κκκελλέ, με τελευταίο δείγμα γραφής το φιλικό με την Ολυμπιάδα Νεάπολης, όταν και ο Αντώνης είχε ενεργό ρόλο στην ήττα της ομάδας του με 3-0 σετ.

Ο Αντώνης φωνάζει και πάλι, παρά την απαισιοδοξία των καιρών.

“Είμαι ακόμα εδώ, και αυτό το καλοκαίρι, λιωμένο παγωτό, κολλάει στο χέρι.“

Εξαιρετικά αφιερωμένο στον Αντώνη, στον κάθε Αντώνη, που δεν τα βάζει κάτω, πέφτει και ξανασηκώνεται και ξαναπαίφτει, και ξανά προς τη δόξα τραβά...

Υστερόγραφο: Όσους συγκίνησε η συγκλονιστική αυτή μαρτυρία, μπορούν να καταθέσουν την εισφορά τους, στο “Ταμείο Προστασίας των Ζώων“, στην Τράπεζα Σπέρματος, στον λογαριασμό 123-456789 (και κάτι ψηλά).